نگاهی به شهرستان های ساوجبلاغ و نظرآباد : سرزمین ریشه ها / نگین فرهنگی استان البرز / میراث دار مدنیت نه هزار ساله / خاستگاه فرهنگ های کهن و ناب ایران زمین
سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ

 

 

 

قدمت هزار ساله مذهب تشیع در هشتگرد 

کد خبر:  82225006 تاریخ خبر 20/06/1395 - 12:56

کرج- ایرنا - نویسنده و پژوهشگر تاریخ البرز، قدمت تاریخی مذهب تشیع را در منطقه هشتگرد استان البرز بالغ بر هزار سال دانست و گفت: دهخدا فخرآور هشتجردی رهبر شیعیان هشتگرد در هزار سال پیش بود. حسین عسگری روز شنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا به تالیف کتابی با عنوان نام آوران ساوجبلاغ، اشاره کرد و افزود: در این کتاب زندگی، زمانه و آثار 250 تن از مشاهیر منطقه ساوجبلاغ تاریخی شامل شهرستان های ساوجبلاغ و نظرآباد در این کتاب، مورد بررسی قرار گرفته است.

وی اظهار داشت: نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی متکلم و فقیه شیعه در قرن ششم هجری قمری در یکی از آثارش به نام بعض مثالب النواصب فی نقص بعض فضایح الروافض، به مناسبتی از دهخدای فخرآور هشتجردی (هشتوردی) و فرزندش جمال الدین عبدالصمد شیعی یاد کرده است. وی با اشاره به اینکه این شیعیان، در یکی از روستاهای اطراف شهر قزوین به نام هشتجرد یا هشتورد ساکن بوده اند، گفت:استاد میرجلال الدین حسینی ارموی معروف به محدث (متوفای 1358 خورشیدی) احیاگر میراث مکتوب شیعی، دکتر عبدالحسین زرین کوب (متوفای 1378 خورشیدی) استاد فقید دانشگاه تهران، رسول جعفریان پژوهشگر تاریخ تشیع و علامه علی اکبر دهخدا (متوفای 1334خورشیدی) بر این نظر هستند که منظور از این روستا، همان هشتگرد فعلی مرکز شهرستان ساوجبلاغ از توابع استان البرز است.

وی افزود: این اساتید درباره این شخصیت نوشته اند که به همراه پیروانش بر سر حقانیت شیعه دوازده امامی با اسماعیلیان منطقه الموت قزوین درگیر شده است. عسگری بیان داشت: برخی از نویسندگان همانند شیخ منتجب الدین رازی (از عالمان نامدار شیعه در قرن ششم هجری قمری) از دهخدای فخرآور هشتجردی به عنوان یک چهره شیعی و فاضل یاد کرده اند که فرزندش در دفاع از شیعه به شهادت رسیده است اما درباره چگونگی شهادت او مطالبی نگفته اند. وی گفت: براساس روایتی متاخر، مهاجران کُرد اهل حق که از حومه کرمانشاه به هشتگرد آمده اند بر این نظرند که هشت خانواده کُرد به این محل کوچیده و آن را آباد کردند، از این رو به «هشت کُرد» و سپس «هشتگرد» معروف شده است. این نویسنده و البرزپژوه ادامه داد: بر فرض صحت این روایت، از نظر مطالعات تاریخی، روایت متقدم و کهن درباره روند نامگذاری شهر هشتگرد قابل اعتمادتر است.     
**
شواهدی از قدمت تشیع در شهرستان ساوجبلاغ

عسگری در ادامه بیان داشت: شواهدی تاریخی در دست است که نشان می دهد؛ تعداد کثیری از مردمان شهرستان ساوجبلاغ واقع در استان البرز، از همان قرون اولیه اسلامی دل در گرو حبّ اهل بیت (ع) داشته و مذهب تشیّع را به اختیار خود برگزیده بودند. وی افزود: در خصوص اسناد تاریخی در مورد قدمت تشیع در هشتگرد می توان به دو مورد اشاره کرد که یکی همان وجود فخرآور هشتجردی به عنوان رهبر شیعیان هشتگرد و دیگری وجود مسجد جامعه برغان است.

** تأسیس مسجد جامع برغان

وی ادامه داد: این مسجد از جمله مساجدی است که پیش از صفویان به دست پادشاهان شیعه بنا شده و بدون تردید تشیّع اهالی برغان و روستاهای اطراف آن، از همان زمان ها آغاز شده است. عسگری تصریح کرد: براساس مدارک موجود، این مسجد 800 سال قدمت دارد و با محوطه ای بسته، دو درخت تنومند و قدیمی را بر خود سایه بان کرده است. وی افزود: آن طور که کهنسالان محل می گویند 300 سال قبل از احداث مسجد، درختان وجود داشته اند. وی گفت: براساس مندرجات سر در مسجد برغان، این مسجد به دستور «کیومرث» از ملوک رستمدار طبرستان احداث شده است؛ او از سلسه پادوسپانان و مرکز حکومتش نزدیک شهر نور مازندران بود؛ که بر اثر خوابی که در جوانی می بیند به تشیّع می گرود.  این البرزپژوه اضافه کرد: او در همان سال ها به هنگام عبور از روستای برغان ساوجبلاغ، دستور ساخت این مسجد جامع را می دهد.

وی تاکید کرد: علمایی همانند آیت الله ملا محمدتقی برغانی (معروف به شهید ثالث)، ملا محمد ملائکه برغانی (مرجع اصولیون قزوین)، آیت الله علامه ملا محمدصالح برغانی (بنیانگذار مدرسه صالحیه قزوین و مدرس برجسته حوزه علمیه کربلا) از این روستا برخاسته اند. عسگری منابع تحقیق و تفحص خود را شامل منابع ذیل دانست: نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی، نقض معروف به بعض مثالب النواصب فی نقص «بعض فضایح الروافض»، ص129؛ تعلیقات نقض، ج1، میرجلال الدین حسینی ارموی (محدث)، ص325؛ هدیه بهارستان، به کوشش عبدالحسین طالعی، ص250؛ رسول جعفریان، تاریخ تشیع در ایران از آغاز تا طلوع دولت صفوی، ص539؛ ایرج افشار سیستانی، پژوهش در نام شهرهای ایران، ص618؛ سید محمدعلی گلریز، مینودر یا باب الجنه قزوین، ج1، ص 443؛ منتجب الدین رازی، الفهرست، ص93.

متن خبر فوق در وب سایت خبرگزاری ایرنا


نوشته شده در  شنبه 95/6/20ساعت  7:51 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 


 

مرگ یا دعوت در روز عاشورا؟

مرگ حاج اسماعیل اخلاقی (درگذشت عاشورای 1431ق) قصه عجیبی دارد، قصه ای که اهالی شهر «تنکمان» از توابع شهرستان نظرآباد واقع در استان البرز از دیدن و شنیدنش انگشت به دهان ماندند. مرگی که بیشتر به قصه های تاریخی و گاهی هم خاطرات قدیمی ها می ماند. مرگی که دقیقاً ظهر روز عاشورای محرم 1431ق یعنی دقیقاً ششم دی ماه سال 1388 در شهر تنکمان رخ داد. مرگی که به گفته خیلی ها ناگهانی بوده بدون داشتن سابقه بیماری خاصی در حاج اسماعیل، مرگی که سکته و... نبوده، یک مرگ طبیعی، شاید هم یک دعوت... شاهدان نزدیک این اتفاق هم هیأت عزاداران حسینی تنکمان بودند، هیأتی که از سال 1354 تأسیس شد. به گفته علیرضا اخلاقی، تعزیه خوانی در این روستا بالای 150 سال قدمت دارد. آنها که صداشان خوب بوده و استعداد خوبی برای اجرا داشتند می شدند پای ثابت تعزیه خوانی های تنکمان. نمایشی که شهادت خوان اصلی اش، حاج اسماعیل اخلاقی بوده است.

ادامه مطلب و فیلم زمان درگذشت حاج اسماعیل...

نوشته شده در  پنج شنبه 94/7/16ساعت  10:57 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

میرزا محمّدرضا ساوجبلاغی کاتب زادالمعاد

میرزا محمّدرضا ساوجبلاغی فرزند علی، از کاتبان قرن سیزدهم هجری قمری است. او در سال 1200ق کتاب فارسی زادالمعاد (توشه آخرت) نوشته علامه محمّدباقر مجلسی (م1110ق) را کتابت کرده است. این کتاب دست نویس با شناسه 815534 در سازمان اسناد و کتابخانه ملّی جمهوری اسلامی ایران نگهداری می شود.

آغاز ن‍س‍خ‍ه‌: «ب‍س‍ل‍م‍ه‌، ال‍ح‍م‍دال‍ل‍ه‌ ال‍ذی‌ ج‍ع‍ل‌ ال‍ع‍ب‍اده‌ وس‍ی‍ل‍ه‌ ل‍ن‍ی‍ل‌ ال‍س‍ع‍اده‌ ف‍ی‌ الاخ‍ره‌ و الاول‍ی‌...». ان‍ج‍ام‌ ن‍س‍خ‍ه‌: «م‍ل‍ت‍م‍س‌ از ب‍رادران‌ ای‍م‍ان‍ی‌ آن‍س‍ت‌ ک‍ه‌ ه‍ر ک‍ه‌ از ای‍ن‌ م‍ن‍ت‍ن‍ف‍ع‌ گ‍ردد در ح‍ال‌ ح‍ی‍ات‌ ی‍ا ب‍ع‍د از وف‍ات‌ ب‍ه‌ دع‍ای‌ رح‍م‍ت‌ و م‍غ‍ف‍رت‌ ای‍ن‌ م‍س‍ت‍ح‍ق‌ دع‍ا را ی‍اد ن‍م‍ای‍د...». م‍ع‍رف‍ی‌ ک‍ت‍اب‌: در ای‍ن‌ اث‍ر ادع‍ی‍ه‌ و اع‍م‍ال‍ی‌ ک‍ه‌ در ای‍ام‌ س‍ال‌ ب‍ج‍ا آورده‌ م‍ی ‌ش‍ود، در چ‍ه‍ارده‌ ب‍اب‌ و ی‍ک‌ خ‍ات‍م‍ه‌ ت‍دوی‍ن‌ ش‍ده‌ ک‍ه‌ ه‍ر ب‍اب‌ ن‍ی‍ز ش‍ام‍ل‌ چ‍ن‍د ف‍ص‍ل‌ م‍ی ‌ب‍اش‍د. م‍ج‍ل‍س‌ ای‍ن‌ ک‍ت‍اب‌ را ب‍ه‌ ن‍ام‌ س‍ل‍طان‌ ح‍س‍ی‍ن‌ ص‍ف‍وی‌ ن‍وش‍ت‍ه‌ و در آخ‍ر آن‌ پ‍اره‌ ای‌ از اح‍ک‍ام‌ زک‍ات‌، خ‍م‍س‌ و اع‍ت‍ک‍اف‌ را آورده‌ اس‍ت‌. ای‍ن‌ اث‍ر ب‍اره‍ا در ای‍ران‌ و خ‍ارج‌ از ای‍ران‌ ب‍ه‌ چ‍اپ‌ رس‍ی‍ده‌ است.


نوشته شده در  شنبه 94/4/27ساعت  8:12 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

حسینیه اعظم برغان از توابع شهرستان ساوجبلاغ، متعلق به دوره صفویه

 تعزیه در برغان

زکریا مهرور: نمایش آیینی و هنری تعزیه یکی از مآخذ مردم‌شناسی است، زیرا تعزیه از میان مردم برخاسته و از فرهنگ آنان تأثیر پذیرفته است؛ از سویی دیگر تعزیه، حافظ رسوم و آداب محلی، هنر عامه مردم و برتابنده عقاید مذهبی مردم یک ناحیه است. به این ترتیب تعزیه به عنوان یکی از منابع مطالعه در فرهنگ اقلیمی و بوم‌شناختی اهمیتی ویژه دارد؛ به همین سبب در این مقاله به تعزیه در برغان می‌پردازیم.

ادامه مطلب...

نوشته شده در  جمعه 90/2/23ساعت  1:12 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

دهخدا فخرآور هشتجردی (هشتگردی)

رهبر شیعیان هشتگرد در 900 سال پیش

نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی متکلم و فقیه شیعه در قرن ششم هجری قمری در یکی از آثارش به نام «بعض مثالب النواصب فی نقص بعض فضایح الروافض» به مناسبتی از دهخدای فخرآور هشتجردی (هشتوردی) و فرزندش «جمال الدین عبدالصمد شیعی» یاد کرده است. این شیعیان، در یکی از روستاهای اطراف شهر قزوین به نام «هشتجرد» یا «هشتورد» ساکن بوده اند. استاد میرجلال الدین حسینی ارموی معروف به محدث (متوفای 1358 خورشیدی) احیاگر میراث مکتوب شیعی، دکتر عبدالحسین زرین کوب (متوفای 1378 خورشیدی) استاد فقید دانشگاه تهران، رسول جعفریان پژوهشگر تاریخ تشیع و علامه علی اکبر دهخدا (متوفای 1334خورشیدی) بر این نظرند که منظور از این روستا، همان هشتگرد فعلی مرکز شهرستان ساوجبلاغ است.

درباره این شخصیت نوشته اند که به همراه پیروانش بر سر حقانیت شیعه دوازده امامی با اسماعیلیان منطقه الموت قزوین درگیر شده است. برخی از نویسندگان همانند شیخ منتجب الدین رازی (از عالمان نامدار شیعه در قرن ششم هجری قمری) از دهخدای فخرآور هشتجردی به عنوان یک چهره شیعی و فاضل یاد کرده اند که فرزندش در دفاع از شیعه به شهادت رسیده است اما درباره چگونگی شهادت او مطالبی نگفته اند. بر اساس روایتی متاخر، مهاجران کرد اهل حق که از حومه کرمانشاه به هشتگرد آمده اند بر این نظرند که هشت خانواده کرد به این محل کوچیده و آن را آباد کردند. از این رو به «هشت کرد» و سپس «هشتگرد» معرف شده است. بر فرض صحت این روایت، از نظر مطالعات تاریخی، روایت متقدم و کهن درباره روند نامگذاری شهر هشتگرد قابل اعتمادتر است.

منابع: نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی، نقض معروف به بعض مثالب النواصب فی نقص «بعض فضایح الروافض»، ص129؛ تعلیقات نقض، ج1، میرجلال الدین حسینی ارموی (محدث)، ص325؛ هدیه بهارستان، به کوشش عبدالحسین طالعی، ص250؛ رسول جعفریان، تاریخ تشیع در ایران از آغاز تا طلوع دولت صفوی، ص539؛ ایرج افشار سیستانی، پژوهش در نام شهرهای ایران، ص618؛ سید محمدعلی گلریز، مینودر یا باب الجنه قزوین، ج1، ص443؛ منتجب الدین رازی، الفهرست، ص93.

- مقاله فوق بخشی از کتاب در دست تالیف «نام آوران ساوجبلاغ» است.


نوشته شده در  شنبه 89/4/5ساعت  5:51 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

مکتب اهل بیت

تقدیم به روان پاک

مدافع حریم تشیّع

در قرن پرآشوب سیزدهم هجری قمری

حضرت آیت الله ملا محمدتقی برغانی مشهور به شهید ثالث

 

 

 

تشیّع در شهرستان ساوجبلاغ

«ساوجبلاغ» با وسعتی معادل 2252 کیلومتر مربع در شمال غرب استان تهران قرار دارد. این شهرستان دارای چهار بخش مرکزی، طالقان، چندار و چهارباغ است. نام ساوجبلاغ به معنای «سرزمین چشمه های آب سرد» در اذهان همگان با تاریخ، فرهنگ و مدنیت چند هزار ساله و مشاهیر نام آور و رسوم دیرپا و ریشه دار گره خورده است. سرزمین خاندان های علمی بزرگی همچون آل طالقانی سادات و غیر سادات، آل صالحی، آل برغانی، آل حکمی، آل رفیعی، آل شهید ثالث، آل علوی شهید، آل فشندی و آل نحوی که با تأسیس مدارس علمیه‌ صالحیه، سردار، نواب و التفاتیه در شهر قزوین و مدرسه‌ شاهزاده خانم در تهران، خدمات فراوان علمی و فرهنگی به ایران و اسلام کرده اند. وجود آرامگاه حدود پنجاه تن از سپیداران علوی و امامزادگان شریف در محدوده‌ شهرستان ساوجبلاغ گویای تقدس این خاک و ارادت ساوجبلاغی ها به خاندان عصمت و طهارت است. این ستارگان پرفروغ در دو مقطع تاریخی ـ به هنگام حکومت علویان در طبرستان و طالقان و به هنگام حضور حضرت امام رضا (ع) در خراسان ـ وارد ساوجبلاغ شدند تا با گذر از این منطقه به نواحی یاد شده برسند که به وسیله امویان و عباسیان به شهادت رسیدند.(1)

   شواهدی تاریخی در دست است که نشان می دهد؛ تعداد کثیری از مردم این منطقه، از همان قرون اولیه اسلامی دل در گرو حب اهل بیت (ع) داشته و مذهب تشیع را مشتاقانه برگزیده بودند. در این نوشتار کوتاه به پنج مورد از آن شواهد که مربوط به پیش از دوران صفویه است؛ اشاره می شود:

1- حضور یحیی بن عبدالله در طالقان: نخستین علوی که با اهالی طالقان ارتباط بر قرار کرد؛ «یحیی بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی (ع) » مشهور به «یحیی دیلمی» و از نوادگان حضرت امام حسن مجتبی (ع) است.(2) در سال 176هجری قمری با ورود یحیی به منطقه طالقان، جمع کثیری با ملاقات او برای نخستین بار با اسلام علوی آشنا شدند و بی گمان تشیع آنها از برکت همان دیدار معنوی است. پس از بیعت مردم دیلمان و طالقان با یحیی، پرچم مبارزه با دستگاه عباسی در آن محل برافراشته شد. هارون الرشید (پنجمین خلیفه سلسله عباسی) از این خیزش همگانی نگران شده و به فکر چاره افتاد.(3)

  ابن الاثیر در این باره می نویسد:« هارون، فضل بن یحیی برمکی را با لشکری متشکل از 50 هزار نفر به ایران فرستاد. فضل با یحیی بنای مکاتبه را گذاشت و از ملاطفت و مهربانی سخن گفت. بعد از مدتی فضل به طالقان رهسپار گردید و به دهی که آن را «آشب» (4) می خواندند؛ فرود آمد و یحیی را با امان نامه ای که هارون برایش فرستاده بود، اطمینان داد و با خود به بغداد برد». (5) چون یحیی از مردان علم و فضیلت بود، هارون او را در مجالس دانشمندان حاضر می کرد و سپس به زندان باز می گرداند(6) و بعد از دو ماه از زندانی شدنش، هارون، نخست فتوای نقص امان نامه را از علمای وابسته به دربار عباسیان گرفت و آنگاه یحیی را که به زندان افکنده بود، بکشت. حادثه طالقان و شهادت یحیی به شدت تأثر عمومی را برانگیخت.(7)

2- تشیّع و صاحب بن عباد: اسماعیل بن عباد بن عباس دیلمی طالقانی (326- 385ق) بنا به قولی مشهور از اهالی منطقه طالقان (از توابع شهرستان ساوجبلاغ) است. از آنجا که وی بر عقیده تشیع بود؛ چه بسا بتوان گفت که تشیع از روزگار وی در آن سامان وجود داشته است. او در زمان مویدالدوله و فخرالدوله دیلمی سمت وزارت داشت و به علت ضعف امیران مزبور در کشورداری، توانست قدرتی مستقل و شخصی کسب کند.(8)

3- احادیث منزلت طالقان: قاضی نورالله شوشتری در این باره نوشته است: «مخفی نماند که اهل ولایت طالقان همیشه از محبان شاه ولایت بوده اند و از ائمه اهل البیت، احادیث بسیاری در فضیلت این طالقان و اهالی آنجا وارد شده که ذکر و بررسی آنها مجال دیگری می طلبد. یکی از این احادیث در کتاب کشف الغمه مسطور است که ابن اعثم کوفی در کتاب الفتوح از امیرمومنان علی (ع) نقل کرده است: خوشا به حال طالقان، برای خداوند در آنجا گنج هایی است؛ البته نه گنج طلا و نقره، بلکه در آن مردان با ایمانی هستند که خداوند را به درستی می شناسند، اینان در آخرالزمان، از اصحاب مهدی اند.»(9)

4- تأسیس مسجد جامع برغان:این مسجد از جمله مساجدی است که پیش از  دوره صفویه به دست پادشاهان شیعی مذهب بنا شده است و بدون تردید تشیع اهالی برغان و روستاهای اطراف آن، از همان زمان ها آغاز شده است. مسجد برغان با محوطه ای بسته، دو درخت تنومند و قدیمی را بر خود سایه بان کرده است.

   آنطور که کهنسالان محل می گویند 300سال قبل از احداث مسجد، درختان وجود داشته اند. براساس مندرجات کتیبه سر در مسجد، این مسجد به دستور « کیومرث بن بیستون بن گستهم» از ملوک رستمدار طبرستان احداث شده است. او از سلسه پادوسپانان و مرکز حکومتش در قلعه نور  نزدیک مازندران بود که بر اثر خوابی که در جوانی می بیند به تشیع می گرود. او در سال 821ق به هنگام عبور یا سرکشی از روستای برغان، دستور ساخت این مسجد را می دهد.

   مشهورترین چهره های علمی خاندان برغانی همانند ملا محمد ملائکه برغانی (مرجع اصولیون قزوین)، آیت الله ملا محمدتقی برغانی (شهید ثالث) ، آیت الله ملا محمدصالح برغانی (پایه گذار مدرسه صالحیه قزوین) و ملا محمدعلی برغانی، در این روستای تاریخی زاده شدند. (10) 

5- تشیّع در هشتگرد: شهر هشتگرد مرکز شهرستان ساوجبلاغ است. نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی از علمای قرن ششم هجری در کتاب خود به مناسبت از اسماعیل احمدان، یکی از چهره های اسماعیلیه یا به قول وی ملاحده، یاد کرده که «چون الحادش ظاهر شد، از بیم دهخدای فخرآور هشتوردی شیعی بگریخت و به الموت شد». او همچنین از فرزند دهخدا به نام «عبدالصمد بن فخرآور» یاد کرده است. مناسبت یاد از او نیز همین است که «بواسحاق صاحب خراج ملاحده» نیز که «ملحد شد»، توسط «امیر قایماز... به گفت جمال الدین عبدالصمد شیعی رحمت الله علیه» کشته شد. (11)

    استاد میر جلال الدین محدث ارموی (احیاگر میراث مکتوب شیعی) در این باره نوشته است: « هشتورد یا هشتجرد همان هشتگرد فعلی است.»(12) منتجب الدین نیز در کتاب الفهرست، از شخصیت فخر آور هشتجردی به عنوان یک چهره شیعی و فاضل یاد کرده و می نویسد که او دیندار و فاضل بوده است. (13)  عبدالجلیل قزوینی در جای دیگری هم از «دهخدای فخرآور هشتوردی و پسرش جمال الدین عبدالصمد غازی شهید» یاد کرده اما راجع به چگونگی شهادت او مطلبی نگفته است.(14)

    این اسناد تاریخی ضمن بیان وجه تسمیه هشتگرد به زیست گروهی از شیعیان اثنا عشری در قرن ششم هجری در آن محل تصریح کرده اند که در متون تاریخی از آن به عنوان «هشتورد» یا «هشتجرد» نام برده شده است.   

پانوشت ها---------------------------------------------------------------------------

1- حسین عسکری، کتابشناسی ساوجبلاغ، ص17 /2- گروهی از نویسندگان، دایرةالمعارف تشیع، ج4، ص367 / 3- عبدالرفیع حقیقت، جنبش زیدیه در ایران، ص56 / 4- از این روستا امروزه اطلاع چندانی در دست نیست. / 5- عبدالعظیم گرگانی، تاریخ برامکه، ص66 / 6- علی ربانی گلپایگانی، فرق و مذاهب کلامی، ص139 / 7- سید محمدتقی میرابوالقاسمی، تاریخ و جغرافیای طالقان، ص 7 / 8- آذر تفضلی؛ مهین فضایلی، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص95 / 9- قاضی نورالله شوشتری، مجالس المومنین، ج اول، ص96؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج 51، ص87 / 10- تاریخچه مسجد برغان، تصویرساوجبلاغ، ش2، ص 9؛ زکریا مهرور، برغان اقلیمی دیگر، ص33و61 / 11- نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی، النقض، ص 129 و130 /12. میرجلال الدین محدث ارموی، تعلیقات نقض، ج اول، ص 325 /13. رسول جعفریان، تاریخ تشیع در قزوین، ص39 / 14.نصیرالدین ابوالرشید عبدالجلیل قزوینی رازی، النقض، ص223.   


نوشته شده در  سه شنبه 87/1/13ساعت  1:2 صبح  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()


فهرست مطالب وبلاگ ساوجبلاغ پژوهی
دو خواهر البرزی نخستین ماماهای دانشگاهی ایران
حاج محمّد معدنی از مبارزان انقلابی ساوجبلاغ درگذشت
آن روز به یاد ماندنی در ولیان ساوجبلاغ
گفت و گویم با ایرنا درباره استاد ابراهیم بوذری هنرمند البرزی
گفت و گویم با ایرنا درباره جشن پنجه پیتک در البرز
یکسال پس از مرگ استاد کریم نیرومند زنجان پژوه مقیم کرج
عکسی از کنگره شهید ثالث - 1387
شناسنامه وبلاگ ساوجبلاغ پژوهی
[عناوین آرشیوشده]