نگاهی به شهرستان های ساوجبلاغ و نظرآباد : سرزمین ریشه ها / نگین فرهنگی استان البرز / میراث دار مدنیت نه هزار ساله / خاستگاه فرهنگ های کهن و ناب ایران زمین
سفارش تبلیغ
صبا

 

 

 

رازی شناسی در تحقیقات تاریخ پزشکی ایران، مدیون پژوهشگر البرزی است

کد خبر: 82641089 (6134167 ( - تاریخ خبر: 1396/6/1 - ساعت ارسال: 13:55

کرج - ایرنا - البرزپژوه و پژوهشگر البرزی گفت که رازی شناسی در تحقیقات تاریخ پزشکی ایران، مدیون تلاش ها و مطالعات پژوهشگر البرزی است. دکتر حسین عسکری روز چهارشنبه اول شهریور 1396 در گفت و گو با خبرنگار ایرنا با اشاره به فرارسیدن روز یکم شهریور ماه، روز پزشک افزود: محمّد بن زکریای رازی (درگذشت 313ق) حکیم، طبیب و شیمیدان نامدار ایرانی در اوایل قرن چهارم هجری قمری است. وی با اشاره به اینکه روز پنجم شهریور نیز در تقویم ایران، روز داروسازی و روز بزرگداشت زکریای رازی نامگذاری شده، اظهار داشت: رازی آثار قابل توجّهی درباره پزشکی، شیمی و فلسفه نوشته است. وی ادامه داد: رازی کاشف الکل و جوهر گوگرد (اسید سولفوریک) است و درباره کیهان‌شناسی، منطق و ریاضیات هم نظراتی علمی داشت.

عسکری گفت: دکتر محمود نجم آبادی (متولّد 1282 - درگذشت 1379ش) پزشک، مترجم، روزنامه نگار و نخستین پژوهشگری است که فصل رازی شناسی را در تحقیقات تاریخ پزشکی ایران گشوده است. وی با بیان اینکه او نوه شیخ هادی نجم آبادی روحانی نواندیش دوره قاجار است، افزود: دکتر نجم آبادی پس از تحصیلات پزشکی در دانشگاه تهران و دریافت مدرک دکتری در این رشته، از دانشگاه پاریس دکتری داروسازی گرفت و پس از پایان تحصیل در دانشگاه پاریس، کار خود را در انستیتو پاستور آغاز کرد و از سال 1337 در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت.

عسکری ادامه داد: او را پدر تاریخ پزشکی ایران می دانند، نگارش کتاب تاریخ طب ایران و گشودن فصل رازی شناسی در تحقیقات تاریخ پزشکی از دستاوردهای دکتر نجم آبادی است. وی گفت: این پزشک کوشا برای یافتن و معرفی رساله های مختلف محمّد بن زکریای رازی کتابخانه ها و مراکز علمی گوشه و کنار جهان را بررسی کرد که نتایج پژوهش های او به صورت کتاب و مقاله در مجامع علمی بین المللی عرضه شده است. این البرزپژوه با بیان اینکه نجم آبادی به زبان های آلمانی، فرانسوی و عربی تسلّط داشت، اضافه کرد: دکتر نجم آبادی در طول سال ها فعالیت علمی و پژوهشی و سی سال تدریس در دانشگاه، عضویت در مجامع گوناگون علمی مختلف را بر عهده داشت. وی بیان داشت: عضویت در موسسه پاستور و دفع آفات حیوانی؛ ریاست بخش تحقیقات تاریخی دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی دانشگاه تهران؛ عضویت چهل ساله در انجمن بین المللی تاریخ پزشکی و نایب رییس چهارساله این انجمن؛ عضویت در انجمن تاریخ طب آمریکا و ایتالیا؛ نماینده ایران در کنگره بهداشتی مصر؛ عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران از جمله مجامعی است که نجم آبادی در آن عضویت داشت.

عسکری گفت: همچنین این پزشک موفق به دریافت نشان علمی شوالیه از کشور فرانسه شد و انجمن تاریخ علوم و طب را در سال 1341 تاسیس کرد و تدریس درس "تاریخ بهداشت اسلامی" را به مدت 15 سال در دانشکده الهیات دانشگاه تهران برعهده داشت. وی افزود: او رییس بیمارستان نجات و لقمان حکیم تهران بوده و صاحب امتیاز و مدیر ماهنامه جهان پزشکی از سال 1326 تا 1342 بود و انتشار مجله "دواسازی عصر حاضر" در سال 1309 را عهده دار بود. پژوهشگر البرزی بیان داشت: از دکتر نجم آبادی بیش از 45 کتاب و رساله و 500 مقاله به زبان های فارسی و فرانسه منتشر شده که برخی از آنان شامل شرح حال و مقام طبّی محمّد بن زکریای رازی پزشک نامی ایران؛ اصول بهداشت؛ بلای عظیم نسل بشر- سفلیس و سوزاک؛ تاریخ طب ایران (از آغاز تا اسلام)؛ تعالیم پزشکی صدساله فرانسویان در ایران و راهنمای پزشکان است.

وی گفت: مختصری از طب اسلامی بخصوص خدمات ایرانیان و اثر آن بر روی طب اروپا؛ فهرست کتاب های چاپی فارسی طبی و فنون وابسته به طب؛ برگردان کتاب آیین پزشکی (پندنامه اهوازی) نوشته علی بن عباس اهوازی؛ تصحیح و چاپ رساله جودیه نوشته ابن سینا (نسخه دست نویس این کتاب را به کتابخانه بزرگ آیت الله مرعشی نجفی هدیه کرده است)؛ مقدمه بر طب اسلامی؛ برگردان کتاب الجدری و الحصبه (آبله و سرخک) نوشته ابوبکر محمّد زکریای رازی؛ دوران ترجمه کتاب های طبی در تمدن اسلامی؛ از ری تا مونپلیه؛ تصحیح و حواشی بر مولّفات و مصنفات ابوبکر محمّد بن زکریای رازی؛ یک نابغه ایرانی (رازی طبیب ایرانی) از دیگر آثار این پزشک البرزی است.

خبر فوق در وب سایت خبرگزاری ایرنا



نوشته شده در  چهارشنبه 96/6/1ساعت  4:17 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

جنگلی مشروطه خواه

میرزا محسن خان نجم آبادی (م 1336ش) فرزند شیخ محمّدتقی مجتهد و نوه شیخ هادی نجم آبادی، از مبارزان کمتر شناخته شده مشروطیت و نهضت جنگل است. در خردسالی با پدر و پدربزرگش به حوزه علمیه نجفاشرف رفت و در آنجا زبان عربی را به خوبی فراگرفت. پس از بازگشت به تهران به پیشنهاد پدربزرگش، از کسوت روحانیت خارج شد و در گرمابه عمومی محلّه سنگلج تهران و زمین های کشاورزی روستای کرشته از توابع شهرستان شهرستان شهریار به کار پرداخت. پدر او از روحانیون ضدّ مشروطه و از یاران شیخ فضل الله نوری (م 1327ق) بود.

او درباره تاثیر شیخ هادی نجم آبادی (م 1320ق) در شکل گیری اندیشه اش می نویسد: «دوران کودکی من مصادف بود با آخرین سال های حیات مرحوم شیخ هادی نجم آبادی جدّ بزرگوارم. اخلاق و رفتار وی را همه می دانستند و می شناختند. افکار آزادی وی با وضع روز تطبیق نمی کرد، به همین جهت وی همیشه از حکومت مطلقه اظهار نفرت

می کرد و در خیال حکومتی به طرز جمهوری بود. این افکار درما هم اثر کرد و بر روی همین سنخیت با آزادی خواهان و روشنفکران و کسانی که از وضع روز، ناراضی بودند آشنا شدم.» وی به خاطر می آورد که شیخ هادی در سحرگاه دوّم ربیع الاول 1314ق او را از خواب بیدار کرده و می گوید: «محسن، پاشو برو تماشا کن، می خواهند یک وطن پرست (میرزا رضا کرمانی ضارب ناصرالدین شاه قاجار) را اعدام کنند.»

در نهضت مشروطه خواهی ایرانیان، به همراه گروهی از چهره های اصلی مشروطیت، در «کمیته انقلاب» فعالیت می کرد. این کمیته سیاسیِ مخفی در سال 1328ق با هدف تحکیم مشروطه و مجلس تشکیل شد. او در آن کمیته به شدّت تحت تاثیر میرزا نصرالله بهشتی مشهور به ملک المتکلّمین

)م1326ق) و سیّدجمال الدین واعظ اصفهانی مشهور به صدرالواعظین (م1336ق) بود. برخی نویسندگان، میرزا محسن را رابط حلقه‌های عمومی و خصوصی «گروه اجتماعیون تهران» می دانند. این گروه مشروطه خواه با حکومت قاجار، پنهانی مبارز می کرد. او همچنین به همراه عمویش شیخ مهدی نجم آبادی (م 1336ش) عضو «انجمن بین‌الطلوعین» بود. در همین انجمن بود که با حیدرخان عمواوغلی (م 1300ش) آشنا شد و با او به همکاری نزدیک پرداخت. برخی بر این نظرند که انجمن بین‌الطلوعین همان کمیته انقلاب است. اغلب جلسات کمیته هر نیمه‌شب در خانه‌های ابراهیم حکیمی ملقّب به حکیم الملک (م 1338ش) و شیخ مهدی نجم‌‌آبادی تشکیل می شد و پیش از طلوع آفتاب به پایان می‌رسید.

به روایت سیّدحسن تقی زاده (م 1348ش) که با میرزا محسن دوستی و همکاری سیاسی داشت، یکی از فعالیت های او، نجات جان سیّد محمّدرضا مساوات (م 1304ش) فعال مشروطه خواه بود که با طراحی حیدرخان عمواوغلی انجام شد. تقی زاده درباره او نوشته است: «میرزا محسن که پسر شیخ محمّدتفی (پسر بزرگ حاجی شیخ هادی) بود به جدّش رفته بود. خیلی آدم خوب و آزادی طلب بود. میرزا محسن که همیشه با جدّش محشور بود… تا این اواخر همیشه با ما بود

او در جریان به توپ بستن مجلس شورای ملّی به وسیله محمّدعلی شاه قاجار (م 1303ش) و سرکوب مشروطه خواهان، به سفارت انگلیس پناه برد و سپس به قفقاز گریخت. پس از مدّتی به نهضت مشروطه خواهان گیلان پیوست و در فتح تهران شرکت کرد. پس از برکناری محمّدعلی شاه، به عضویت هیات عالیه درآمد. در سال 1304ش از گلپایگان به سمت نمایندگی مجلس موسّسان انتخاب شد. مجلسی که با تغییر موادی از قانون اساسی، سلطنت را از قاجار به رضاشاه پهلوی (م 1323ش) انتقال داد.

میرزا محسن نجم آبادی با نام مستعار میرزاعلی یکی از نزدیکان مورد اعتماد میرزا کوچک خان جنگلی (م 1300ش) رهبر نهضت جنگل بود. به گونه ای که میرزا به هنگام بروز اشتباهات فرقه عدالت رشت درباره کمک به نیروهای سرخ، او را به عنوان نماینده خود، برای ارشاد و راهنمایی به نزد آنان فرستاد. ابراهیم فخرایی (م 1366ش) در کتاب سردار جنگل به این ماجرا اشاره کرده است.

بخش هایی از خاطرات میرزامحسننجم آبادی از جنبش مشروطه خواهی به نقل از دکتر عبدالحسین نوایی)م 1383ش) در کتاب «فتح تهران» و به نقل از اسماعیل رائین (م 1358ش) در کتاب «حیدرخان عمواوغلی» منتشر شده است. مهندس منوچهر نجم آبادی (م 1390ش) فرزند میرزا محسن است که در تابستان 1380ش زیرنظر پروفسور سیف الدین نجم آبادی (م 1395ش) در آلمان، درختواره خاندان نجم آبادی را تدوین کرد. آرامگاه میرزا محسن نجم آبادی در آرامستان ابن بابویه تهران است.

منابع: مهدی ملک زاده، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، کتاب دوّم، ص 418و کتاب چهارم، ص 708؛ ادوارد براون، انقلاب مشروطیت ایران، ص 340؛ غلامرضا ورهرام، نظام سیاسی و سازمان های اجتماعی ایران در عصر قاجار، ص 396؛ اسماعیل رائین، حیدرخان عمواوغلی، ج 1، ص 44، 47، 102؛ عبدالحسین نوایی، فتح تهران، ص 138؛ یحیی دولت آبادی، حیات یحیی، ج 2، ص 121، 308؛ سیّدحسن تقی زاده، زندگی طوفانی، ص 112؛ منوچهر نجم آبادی، درختواره خاندان نجم آبادی، 1380؛ ابراهیم فخرایی، سردار جنگل، ص 347، رییس نیا، حیدر عمو اوغلی در گذر از طوفان ها، ص 48، 119؛ حسین آبادیان، تاریخ سیاسی ایران معاصر؛ بسترهای تاسیس سلطنت پهلوی، ص 549؛ تصویر میرزا محسن نجم آبادی به لطف سرکار خانم آذر نجفی در اختیار نگارنده قرار گرفته و برای نخستین بار منتشر می شود.

- نشر نخست این مقاله در: حسین عسکری، «جنگلی مشروطه خواه: میرزا محسن خان نجم آبادی»، روزنامه اطلاعات، سال 92، ش 26778، ضمیمه فرهنگی، ش 320، چهارشنبه 18 امرداد 1396، ص 7.



مقاله فوق در وب سایت روزنامه اطلاعات

 


حسین عسکری، «جنگلی البرزیِ مشروطه خواه»، روزنامه پیام آشنا، ش 957، شنبه 21 امرداد 1396،  ص 8.


نوشته شده در  چهارشنبه 96/5/18ساعت  12:39 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

تخته سیاه های محوطه باغ ملّی شیراز

خانم دکتر حکیمه دبیران (متولّد 1327ش) فرزند فرهیخته شادروان استاد غلامرضا دبیران است. ایشان استاد شناخته شده زبان و ادبیات فارسی و دارای دکتری این رشته از دانشگاه تهران است. از سال 1364 تا 1367ش ریاست دانشگاه الزهرا را برعهده داشت. دارای مقالات متعدد پژوهشی، ادبی، عرفانی و اشعاری به سبک سنّتی است. تصحیح و تحشیه فرهنگ شرفنامه منیری از جمله آثار چاپی اوست. پژوهشگر فرهنگستان زبان ایران (1352ش)، عضویت در هیئت امنای دانشگاه ‌های کشور، شورای فرهنگی و اجتماعی زنان وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی، ریاست دانشکده برون مرزی دانشگاه پیام نور، معاون پژوهشی دانشگاه تربیت معلم از سوابق علمی و پژوهشی دکتر دبیران است. از اوست:

نقش ما را آن چنان زد نقش پرداز الست

مهر من در جان تو مهر تو در جانم نشست

...چون تویی آیینه سرّ جمال ایزدی

جلوه‌ای جز مهر حق در آن نشاید نقش بست

...کی تواند چشم برگیرد ز رویت لحظه‌ای

تا حکیمه باشد از کیفیت چشم تو مست

خانم دکتر دبیران روز پنج شنبه 15 تیر 1396 پس از مطالعه مقاله بنده درباره استاد دبیران در روزنامه اطلاعات، پیامی به شرح زیر به همراه یک قطعه عکس منتشر نشده از مرحوم پدر را از طریق تلگرام ارسال کردند: «سلام جناب آقای حسین عسکری. خیلی زحمت کشیدید و لطف فرمودید. آقای مهاجرانی هم سلام می رسانند. به دوستان محترم هم سلام برسانید. این عکس هم در مدّت مأموریّت مرحوم دبیران در شیراز گرفته شده که دستور داده بودند چند تخته سیاه در محوطه باغ ملّی شیراز نصب کنند تا مورد استفاده دانش آموزان باشد. توضیح آن را به صورت نامه ای برای یکی از خواهرانم فرستاده بودند. به هرحال التماس دعا و خدمت سرکار خانم هم عرض سلام دارم.» گفتنی است مرحوم غلامرضا دبیران از سال 1340 تا 1341ش شهردار شیراز بود.

بخش اول مقاله

بخش دوم مقاله

مقاله ام در وب سایت روزنامه اطلاعات

دیگر تصاویر...

نوشته شده در  جمعه 96/4/16ساعت  12:31 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

ساوجبلاغ در زبان ترکی یعنی سرزمین جشمه های سرد

 

وبلاگ «ساوجبلاغ پژوهی»

تاریخ راه اندازی: 20 آبان 1386

حروف نگار و صفحه آرا: محبوبه اکبری

وبلاگ «ساوجبلاغ پژوهی» در تاریخ  25 دی 1389 در «ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی» وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده و طبق قوانین، همه حقوق آن متعلق به «حسین عسکری» بوده و نقل مطلب با ذکر منبع بلامانع است.

askari128@yahoo.com

«حسین عسکری» متولد اول فروردین 1353 خورشیدی در محله قدیمی شهر نظرآباد کرج / دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی دانش / نویسنده چهار عنوان کتاب: کتابشناسی ساوجبلاغ، نقد دل، دشتی به وسعت تاریخ و روستای ایستا / مدرس دانشگاه / عضو هیئت موسس موسسه رخسار قرآن و موسسه فرهنگی و هنری سیمای شباب البرز / نویسنده حدود صد مدخل در دایره المعارف تشیع و مولف تعدادی مقاله که در نشریه های فرهنگی انتشار یافته است.


نوشته شده در  یکشنبه 86/8/20ساعت  4:8 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

   1   2   3   4   5   >>   >

فهرست مطالب وبلاگ ساوجبلاغ پژوهی
گفت و گویم با خبرگزاری ایرنا درباره رازی پژوه البرزی
یادداشتم در خبرگزاری شبستان درباره مسجد جامع برغان
مقاله ام درباره میرزا محسن نجم آبادی در روزنامه اطلاعات
کانال تلگرام اسرار حکمت راه اندازی شد
یادداشت استاد حکمت الله ملاصالحی به مناسبت درگذشت مریم میرزاخانی
پیام تلگرامی دکتر حکیمه دبیران درباره مقاله ام
شناسنامه وبلاگ ساوجبلاغ پژوهی
[عناوین آرشیوشده]