سفارش تبلیغ
صبا ویژن

 

 


 

میراث فرهنگی، همان میراثی است که هویت انسان بودن ما، خود را در آن و با آن نمایانده و آشکار کرده است. به قول استاد فرزانه جناب دکتر حکمت اله ملاصالحی، ما همه ماهیان بحر سنت و میراث خویشیم و همواره در آن غوطه می خوریم. با آن می تراویم و در آن می بالیم. میراث فرهنگی و مدنیت هر جامعه و ملتی، همان طریق انسان بودن و عین و آینه هویت او است. آثار باستانی، مواریث فرهنگی و امانات تاریخی هر ملتی آینه شخصیت، هویت، منش آفرینندگی، اندیشمندانگی آن ملت است که بدون رجوع به چنین منابع و مواریثی و بدون حضور زنده و بالنده چنین آثاری، هیچ شکلی از آگاهی و دانایی تاریخی ممکن و قابل تصور نیست

ویرانی وسیع و مهیب میراث اشکانی و ساسانی در محوطه باستانی شرف‌الدین تنکمان از توابع شهرستان نظرآباد استان البرز، نمونه ای کوچک از نابودی میراث فرهنگی ایران عزیز در سال های اخیر است. پیشنهاد می کنم نوشتن و گفتن مستمر از غارت میراث فرهنگی و تاریخی ایران عزیز توسط مغولان را دیگر متوقف کنیم؛ چون متاسفانه عملاً و نظراً، خواسته یا ناخواسته ما نیز مغول وار با میراث خود برخورد کرده‌ایم.

حسین عسکری - 23 فروردین 1400


ویدئوی فوق در آپارات

 

 

بازتاب های انتشار ویدئو و یادداشت

 «ویرانی میراث اشکانی و ساسانی در کهن دشت البرز» 



 

 

- فریدون محمدی (مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان البرز):

سلام... از آقای دکتر عسکری به خاطر توجه به میراث فرهنگی استان صمیمانه سپاسگزارم اما از ایشان به عنوان یک شخصیت علمی و فرهنگی همچنین انتظار می رود تا در ارتباط با حفاظت از این میراث گران‌سنگ تاریخی به جای مسئول دانستن یک اداره میراث فرهنگی شهرستان با دو نفر پرسنل، حساسیت همگانی را برانگیخته و با جملات و عباراتی مسئولیت اجتماعی شهروندان را خاطر نشان نمایند... البته که مسئول مستقیم این کار از نظر دولتی اداره میراث فرهنگی است این اداره کل حتماً باید در این زمینه اقدامی اساسی کند و حتماً هم انجام خواهد شد اما در تمام دنیا مخصوصاً در کشورهای تاریخی مانند ایران، مردم با تشکیل انجمن ها و تشکل‌های مختلف از مواریث فرهنگی خود حفاظت می‌کنند و تمام مسئولیت را به گردن دولت‌ها نمی‌اندازند... متاسفانه در کشور ما در این زمینه مهم، فرهنگ سازی به صورت کارساز و کامل و جامع صورت نگرفته تا آنجا که در محوطه های تاریخی مانند محوطه مورد اشاره، اداره کل میراث فرهنگی تابلوهای اطلاع رسانی نصب می‌کند و چند روز بعد افرادی آنها را به سرقت می‌برند.... سوال این است که در کدام نقطه دنیا در کنار هر اثر تاریخی دولت، نگهبان می‌گذارد. امیدوارم اساتید و فرهیختگان و دلسوزان میراث فرهنگی ما به جای متهم کردن دولت و ادارات دولتی اندکی هم به فکر فرهنگ سازی و کار بنیادی اجتماعی باشند.

 

- حسین عسکری (البرزپژوه):

 سلام جناب آقای محمدی عزیز مدیرکل محترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان البرز، سپاس از واکنش بهنگام جنابعالی. در این باره نکاتی چند خدمتتان عرض می شود: 1. نمی دانم چرا مدتی است، میزان تخریب در محوطه های باستانی غرب استان البرز همانند محوطه شرف الدین شهر تنکمان و تعدادی از آثار و محوطه های البرز عزیز، گسترده تر از قبل شده است. به طور مثال، اخیراً پس از سرقت نرده های کاروانسرای صفوی ینگی امام، چند نقطه از این کاروانسرا هم مورد حفاری سودجویان قرار گرفته است. شوربختانه در دیدار نوروزی، این تخریب ها را دیدم. شواهد نشان می دهد که این ویرانی ها، زیر سایه بی توجهی ها و عدم نظارت متولیان امر و در فرآیند زمانی رخ داده است. متاسفانه به نظر می رسد سوداگران میراث ارزشمند این سرزمین قدسی، با حوصله و عدم ترس، این تخریب ها را انجام داده اند. حفر چاه ها و تونل های حدود 5 - 6 متری در محوطه باستانی شرف الدین، موید این امر است.2. به تنگناها و محدودیت های امکاناتی و نیروی انسانی اداره کل میراث فرهنگی واقف هستیم اما بعضاً مدیرانی در شهرستان ها، سکاندار ادارات و دفاتر میراث فرهنگی هستند که با فعالان فرهنگی و تشکل های مردم نهاد قهرند و فقط مشغول بجا آوردن مناسک مربوط به بوروکراسی و درصدد ارتباط با محافل خاص برای حفظ و بقای پست خود می باشند و متاسفانه درکی از جایگاه و کارکردهای هویت تاریخی و میراث فرهنگی و مدیریت فرهنگی ندارند. 3.به هرحال فعالان فرهنگی و اجتماعی، آمادگی دارند که در قالب تشکل های مردم نهاد و جلب همکاری شورای های اسلامی و دهیاری ها، یاری رسان اداره کل میراث فرهنگی در حفظ و نگهداری از مواریث فرهنگی البرز باشند. 4. پیشنهاد می کنم گشتی در محوطه شرف الدین و دیگر محوطه های در حال تخریب بزنید تا عمق فاجعه را دریابید. باز هم ممنون از پاسخ گویی و صبوری جنابعالی.


 

- فریدون محمدی:

جناب آقای دکتر عسکری مجدداً عرض سلام دارم و تشکر می نمایم نکات بسیار مهم و حائز اهمیتی را عنوان فرمودین... بی شک مسائل و مشکلات در سطوح مختلف وجود دارد اما هنر ما باید در همفکری و تشریک مساعی برای رفع آنها باشد... مطمئن باشید در هفته آینده از منطقه تنکمان و محوطه های تاریخی آن بازدید می نمایم و در راستای رفع مشکل چاره ای اساسی می اندیشم... باشد تا همه شما بزرگواران مخصوصاً دلسوزان کهن دشت نظرآباد در این مهم همراهی بفرمایید.

23 فروردین 1400

 

____________________

 

- فرزان احمدنژاد (باستان شناس و از کارشناسان اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان البرز):

درود جناب عسکری، با سپاس از توجه شما در معرفی این اثر فاخر فرهنگی ثبت ملی و آگاهی بخشی از مخاطراتی که این اثر را تخریب می کند، متاسفانه تقریباً تمام تابلوهای معرفی اثر که از جنس آهن بودند در سال گذشته بریده شده و به سرقت رفته، از جمله محوطه تاریخی شرف الدین، متاسفانه مردم آموزش درست و حسابی ندیده اند درباره اهمیت میراث فرهنگی. آیا از دوران ابتدایی تا دبیرستان درسی داریم که اهمیت مواریث را از کودکی نشان دهد. باید فرهنگ‌سازی کرد و مردم آگاه شوند. از سوی دیگر از اهالی انتظار است که میراث فرهنگی را در حفظ آثار کمک کنند، چون با بودجه و نیروی انسانی امری محال است. شهرستان نظرآباد 3نفر نیرو دارد و پایش هر روزه آثار محال است. جناب محمدی به نکته خیلی مهمی اشاره کردند ما در کشور، نزدیک به سه و نیم میلیون اثر تاریخی فرهنگی شناسایی شده داریم که جدا از میراث طبیعی است که با این حوزه نزدیک به هفت میلیون اثر میراثی، اگر برای هر اثر قرار باشد که محافظت شبانه روزی انجام شود باید هر اثر شش نگهبان داشته باشد تا نگهبانی بیست و چهار ساعت و چهل و هشت ساعت استراحت لحاظ گردد. پس در حداقل نیروی ممکن چهارده میلیون نفر و در شرایط نرمال چهل و دو میلیون نگهبان لازم است که معادل نیمی از جمعیت کشور است. این افرادی هم که درحال موتورسواری و غیره هستند، عموماً اهالی همان روستا و شهرها هستند و از مکان دیگری به اینجا نیامده اند که با اندکی فرهنگ سازی می توان ایشان را به حافظان میراث تبدیل کرد.


 

- حسین عسکری (البرزپژوه):

 سلام آقای احمدنژاد عزیز، جنابعالی باستان شناس هستید و طبیعتاً بیشتر از همه ما باید دغدغه حفظ میراث فرهنگی را داشته باشید. در پیام شما دفاع از ساختار معیوب وزارت میراث فرهنگی، غلبه دارد تا دفاع از موجودیت مواریث فرهنگی ایران عزیز. این وزارتخانه وقتی مشروعیت و مقبولیت دارد که حافظ میراث غنی ایران باشد. توجیه مغالطه برانگیز «چون آثار تاریخی فراوان است پس ویرانی ها و سوداگری ها طبیعی است!» استدلال خطرناکی است برای بقای میراث فرهنگی ایران عزیز. استدلالی که ویرانی ها و حفاری های غیر مجاز را عادی و توجیه می کند. مطالبه ما دوستداران میراث فرهنگی استان البرز، حداقل ها است. لطفاً بفرمایید کارشناسان و مراقبان آثار اداره کل و مدیر دفتر میراث فرهنگی نظرآباد چند بار به محوطه باستانی شرف الدین شهر تنکمان سر زده اند تا جلوی روند ویرانگرانه حفاری های غیر مجاز و موتورسواری بر فراز این تپه ثبت شده در فهرست آثار ملی را بگیرند. البته این حجم از ویرانی ها در آن محوطه باستانی، حاصل سال ها غفلت و سهل انگاری است و یک شبه رخ نداده است‌. ممنون.

 

- فرزان احمدنژاد:

 جناب عسکری عزیز، قطعاً بنده دغدغه میراث فرهنگی را دارم، بیشتر از شما نباشد، کمتر هم نیست. من دفاع نابجایی نکردم. تعداد آثار تاریخی و فرهنگی و نیروی انسانی لازم را بیان کردم، قطعاً ضعف هست و باید اصلاح شود. اینکه برای هر اثر تاریخی نگهبان گذاشته شود شدنی نیست. من در پیام خود اشاره کردم که باید از ظرفیت های مردمی استفاده شود تا فرهنگ‌سازی انجام شود، ولی با نقد خالی، کار پیش نمی رود. همین نظرآباد بیش از پنجاه تپه و محوطه تاریخی دارد که پایش شبانه روز این تعداد امکان پذیر نیست. به صورت دوره ای ما منظم پایش انجام می شود.حفاری های غیر مجاز هم در ساعت نیمه شب به بعد صورت می گیرد و اعلام قبلی هم نمی شود که کجا مشغول حفاری هستند. قاچاقچیان هم ماشاالله با تجهیزات کامل سرد و گرم و مسلسل تمام اتوماتیک تا دندان مسلح حضور دارند، یگان های حفاظت میراث فرهنگی و محیط زیست هم دست خالی اند در صورت تعقیب هم تیرباران شده و حتی تیر خلاص به سرشان شلیک می‌شود، اگر هم مقابله کنند و قاچاقچیان آسیب ببیند باید قصاص شوند و سال ها در زندان بمانند، یکی از مشکلات اساسی یگان های حفاظتی میراث و محیط زیست همین خلأهای قانونی و عدم تجهیزات کافی برای مقابله است. هنوز چهلم دو نیروی حفاظت محیط زیست زنجان نرسیده است. جسارتاً من یک کارشناس جزء هستم و در جایگاه پاسخگویی به بخش انتقادات از عملکرد وزارتخانه و اداره کل و اداره شهرستان های تابعه نیستم ولی نقد شما را منعکس می کنم.

23 فروردین 1400

- به نقل از کانال البرزپژوهی https://t.me/alborzology  

 

____________________

 تصاویری از تخریب های محوطه باستانی شرف الدین تنکمان، شهرستان نظرآباد، استان البرز

فروردین 1400

متعلق به دوره های اشکانی، ساسانی و اوایل اسلام

ثبت شده در فهرست آثار ملی ایران در 8 بهمن 1385 با شماره 16970

تصاویر: علی عسکری

 

 

 


 


 

 



نوشته شده در  دوشنبه 100/1/23ساعت  10:22 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

 

نسبت های البرزی آوینی 

 دیروز یکی از دوستانم تماس گرفت و یادآوری کرد 20 فروردین، بیست و هشتمین سالگرد شهادت شادروان سید مرتضی آوینی نویسنده و فیلمساز شناخته شده سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی است. ایشان با اشاره به اشتیاقم به البرزپژوهی و پرسش‌ها و جست و جوهایم از ربط البرزی رویدادهای فرهنگی و تاریخی ایران عزیز، درخواست کرد که درباره نسبت آوینی و البرز یادداشتی بنویسم. سال هایی از نوجوانی و جوانی ام در دهه هفتاد و هشتاد خورشیدی وقتی در پایتخت، دانش آموز و در پی آن دانشجو بودم به عشق آوینی و آثارش گذشته است. به خاطر دارم، کلاس درس دبیرستان را پیچاندم و خود را به آیین تشییع پیکر سید به حوزه هنری در تقاطع سمیه و حافظ رساندم. الان هم تقریباً همه آثارش را دارم و برخی از آنها را با وسواس خوانده اماین روزها شبکه سوم سیما با پخش مستند «آقا مرتضی» بار دیگر نام آوینی را به فضای عمومی کشانده است. 

آوینی دو چهره متفاوت دارد: یکی وجه اندیشه‌ای او که تحت تأثیر مرحوم دکتر سید احمد فردید (استاد فقید فلسفه دانشگاه تهران)، تعلق دارد به جریان «حکمت انسی» یا «فردیدی ها». جریانی که با مبانی «پست مدرنیستی» برگرفته از آرای مارتین هایدگر (فیلسوف آلمانی)، منتقد مدرنیته و دستاوردهایش همانند علم و تکنولوژی هستند. دیگر چهره آوینی را می توان در محافل مذهبی و هیئتی دید. آنان خواسته و ناخواسته آوینی را تقلیل داده‌اند به «روایت فتح»، «چفیه» و «فکه». از مبانی اندیشه ای و سیر تحول شخصیت او کم اطلاع یا بی اطلاع هستند. شاید هم می‌خواهند تعمداً این وجوه به بوته فراموشی سپرده شود، چون نمی خواهند به تصویر مطلق و معصومانه ای که از آوینی در ذهن خود و دیگران ساخته اند، لطمه ای وارد شود! در واقع، آوینی نه این است نه آن. بلکه انسانی است در حال شدن، با تنگناها و ویژگی های شخصیتی مخصوص به خودش که با ما از «راه طی شده» سخن می‌گوید؛ از دلبستگی اش به روشنفکری عرفی ضد سنت در سال‌های پیش از انقلاب تا رزمندگی و عرفان انقلابی اش در سال های دفاع مقدس.

آوینی شهید از دو جهت با البرز در پیوند است:

1. رابطه عاشقانه اش با فاطمه (غزاله) علیزاده (نویسنده معاصر) در سال های پیش از پیروزی انقلاب که معشوق این عشقنامه تلخ، سه سال پس از شهادت آوینی در فکه، خود را از درختی در جواهرده رامسر حلق‌آویز کرد چون تاب تحمل بیماری سرطان و رنج های زندگی تلخش را نداشت. پیکر او و مادرش در آرامستان امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شده است. او برای دریافت دکتری فلسفه به سوربن فرانسه رفته بود اما با مرگ پدرش آن را نیمه کاره رها کرد و به ایران بازگشت. در یادداشتی پیش از خودکشی نوشته: «... از هیچ‌کس متنفر نیستم... تنها و خسته‌ام برای همین می‌روم. دیگر حوصله ندارم. چقدر کلید در قفل بچرخانم و قدم بگذارم به خانه‌ای تاریک. من غلام خانه‌های روشنم...»جالب آن که مستند «آقا مرتضی»، بخش‌هایی از مستند ممنوعه «محاکات غزاله علیزاده»، به کارگردانی پگاه آهنگرانی را هم در خود جای داده است. وقتی سید مرتضی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نسبت عاشقانه با غزاله داشت نامش «کامران» بود‌. دوستداران آوینی، غزاله را یک «خوان» از «هفت‌خوان» می دانند که سید مرتضی از آن با سربلندی گذر کرد!

2. بهروز فلاحت پور فیلمبردار مجموعه روایت فتح به نویسندگی و کارگردانی شهید آوینی، اهل روستای چندار (= کوهسار) ساوجبلاغ است. او پس از انقلاب و آغاز دفاع مقدس، نامش را به مهدی تغییر داد و در 31 اردیبهشت 1371 در حمله هواپیماهای اسرائیلی، در جنوب لبنان به شهادت رسید. آقا مهدی رفته بود تا مجموعه مستند «سه نسل آواره» را در منطقه بقاع غربی در نزدیکی خط تماس رزمندگان حزب الله و سربازان اسرائیلی روایت کند. آوینی در سوم فروردین 1372 (هفده روز پیش از شهادت) از کوهسار دیدار کرد و در کنار مزار رفیقش نوشت: «عجب از ما واماندگان زمین گیر که در جست و جوی شهدا به قبرستان ها می آییم. این خود دلیلی است بر آنکه از حقیقت عالم هیچ نمی دانیم. مرده آن است که نصیبی از حیات طیبه شهدا ندارد و اگر چنین است از ما مرده تر کیست؟ شهدا، شاهد بر باطن و حقیقت عالمند و هم آنانند که به دیگران حیات می بخشند. پس به راستی این عجیب نیست که [ما] واماندگان در جست و جوی شهدا به قبرستان ها می آییم؟..» سید پیش از این یادداشت، مقاله ای هم با عنوان «مرگ مردانه» در مجله سوره درباره شهید فلاحت پور منتشر کرده بود.

شاید بتوان با دقت و جست و جوی بیشتر، نسبت سید شهیدان اهل قلم با البرز را ارتقاء داد. البته ارادت بنده به شهید آوینی، علیرغم آگاهی از این کش و قوس ها، کمتر دچار قبض و بسط شده چون آوینی را مردی آزاده و به دور از ادا بازی های متعارف این روزگار سخت می دانم. روحش شاد و قرین رحمت الهی باد.

  20 فروردین 1400

__________________________


 

کتاب طالقان پنجاه و دو ساله شد 

 20 فروردین 1348 سالروز انتشار کتاب «تاریخ و جغرافیای طالقان» نوشته شادروان استاد سید محمدتقی میرابوالقاسمی (نویسنده و پژوهشگر طالقانی - گیلانی) است. با گذشت بیش از نیم قرن از چاپ نخست این‌ اثر خواندنی، همچنان یکی از کتاب های مستند و پر استناد در عرصه البرزپژوهی و طالقان شناسی به شمار می رود. فایل زیر، حاصل گفت و گویم با آقای سیف الله باقریها مجری برنامه زنده «پاتوق هنر» رادیو البرز در 14 فروردین 1400 است. سپاسگزارم از دوست عزیزم آقای علیرضا شاه حسینی ادمین ارجمند صفحه اینستاگرامی «گیلان، طالقان، دیلمان» که با حسن سلیقه این گفت و گو را برای انتشار تنظیم کردند.

گفت و گوی فوق در آپارات

__________________________

 

 

توبه دادن عرق خور در روزگار قاجار

حکایت فوق را آیت الله آقا سید موسی شبیری زنجانی (مرجع محترم تقلید شیعه) به نقل از شادروان استاد سید جلال الدین آشتیانی (فیلسوف و عارف نامدار) در صفحه 331 جلد سوم کتاب «جرعه ای از دریا» ( قم: موسسه کتابشناسی شیعه، 1393) به چاپ رسانده است. از این دست حکایت های خواندنی از زندگی و زمانه آیت الله حاج شیخ هادی نجم آبادی (فقیه البرزی صدر مشروطیت)، 27حکایت در کتاب «روستازادگان دانشمند» آورده ام. این کتاب آخرین مراحل آماده سازی برای چاپ را می‌گذراند و گمان کنم در اواسط بهار 1400روانه بازار نشر شود.

8 فروردین 1400


__________________________


تپه های البرز در آذربایجان باستان

در فعالیت های ایران پژوهانه، این مرزهای فرهنگی و تاریخی هستند که اصالت دارند. توجه به مرزهای جغرافیایی یا همان مرزهای دولت ساخته، حقایق را به خوبی بازتاب نمی‌دهد. به طور مثال، شناخت ویژگی های فرهنگی و تاریخی استان البرز بدون لحاظ «دشت های قزوین و ری» ناتمام و ابتر است. در زمستان 1399 کتابی 164صفحه ای با عنوان «تپه ها در آذربایجان باستان» منتشر شد. آقای رحیم بقال اصغری نویسنده این کتاب به ترتیب الفبا به محوطه و تپه‌هایی اشاره کرده که در محدوده «آذربایجان باستان» قرار می گیرند؛ از جمله محوطه ها و تپه های استان البرز همانند ازبکی، سرخاب، گنج تپه (خوروین)، موشه لان تپه اسماعیل آباد و یان تپه برشماری تپه‌های البرز در ردیف آذربایجان باستان، محل اشکال بنده نیست که شاید با تبیین دقیق و روشمند گستره فرهنگی و تاریخی آذربایجان باستان معنادار باشد. نقد بنده به این کتاب، روشی است. بهتر بود نویسنده، در صفحات آغازین کتاب، منظور خود از «تپه های باستانی» و «آذربایجان باستان» را به طور واضح مشخص می‌کرد. تعریف هایی از این دو مفهوم ارایه می‌کرد که به اصطلاح منطقیون، جامع افراد و مانع اغیار باشد. کل مطلب کتاب پیش از برشماری الفبایی تپه ها، 13سطر است. می توانست این مطلب فشرده مثلا به 13 صفحه افزایش یابد تا خواننده در قدم اول با گستره و روند تاریخی آذربایجان باستان آشنا شود. در هر صورت تولد این کتاب را تبریک عرض می کنم. قابل تحسین آنکه نویسنده همزمان فایل pdf کتابش را منتشر کرده که در «کانال تلگرامی البرزپزوهی»  هم در دسترس است.

حسین عسکری -  12 فروردین 1400

- به نقل از کانال البرزپژوهی https://t.me/alborzology



نوشته شده در  پنج شنبه 100/1/19ساعت  12:51 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 


 

ایرانیان ششم فروردین را از دیرباز «نوروز بزرگ» می خوانده اند و در آن آیین های نوروزی را با شکوهی بیشتر برگزار می کرده اند. یک دلیل آن هم بی شک زاده شدن پیامبر ایرانی جناب زرتشت در این روز است. ششم فروردین در تقویم اساطیری ایران زمین نیز روزی ویژه بوده است. رخدادهایی مانند عروج کیخسرو به قله کوه و برانگیخته شدن جناب زرتشت به پیامبری نیز در این روز قرار گرفته و خروج جمشید از دنیای دیوان و باز آوردن جام (= پیمان) و نوسازی طبیعت و به روایتی چیرگی جمشید بر دیو سرما و یخبندان را نیز در همین روز جای داده اند. همچنین می گویند اهورامزدا در این روز، آفرینش گیتی را به پایان برد و آخرین ستاره ای که آفرید برجیس (= مشتری) بود که هورمزد هم خوانده می شود (شروین وکیلی، رام: روزشمار ایرانی معنادار، ج 1).

شادروان استاد دکتر سیف الدین نجم آبادی (درگذشت 1395خورشیدی) ایران پژوه نامدار و استاد فرهیخته زبان شناسی دانشگاه های تهران و هایدلبرگ آلمان بود. او نوه آیت الله حاج شیخ هادی نجم آبادی فقیه نواندیش صدر مشروطیت است. شادروان استاد نجم آبادی را می توان از جمله زرتشت پژوهان شناخته شده جهان دانست. «رستخیز نزد زرتشت» عنوان رساله دکتری او است. برگردان از آلمانی به فارسی کتاب‌های «زبان و ادبیات پهلوی» نوشته جهانگیر تاوادیا در سال 1348، «دین‌های ایران باستان» نوشته هنریک ساموئل نیبرگ در سال 1359و «آرمان شهریاری در ایران باستان» در سال 1355؛ تألیف کتاب های «دست نویس‌های فارسی و اوستایی در کتابخانه دانشگاه هیدلبرگ آلمان» در سال 1369از دیگر آثار مکتوب مرتبط او با فرهنگ و تاریخ ایران باستان است.

با استاد نجم آبادی در سال های پایانی عمرش مانوس بودم. یک «ایرانی مسلمان دانشمند» به معنای دقیق کلمه بود. گسستی بین ایران و اسلام نمی دید و تاریخ وطنش را پیوسته و توحیدی می دانست. ایران توحیدی تاریخش از هزاره های پیشین آغاز می شود و با آیین های زرتشت و اسلام (= تشیع)، این زیست معنوی تداوم پیدا می کند. ایرانی هیچ وقت بت پرست و مشرک نبوده است. استاد نجم آبادی بر همین مبنا، همزمان منتقد «ایران گرایان ضد اسلام» و «اسلام گرایان ضد ایران» بود. نگاهی گوهرین و چاره ساز که راه حل مسئله پر مناقشه هویت ایران و ایرانی در این سال ها است. البته آگاهی های بنده در این باره، بیشتر مدیون شاگردی با برکت نزد جناب استاد دکتر حکمت اله ملاصالحی است. روح استاد نجم آبادی قرین رحمت الهی و وجود نازنین استاد ملاصالحی به سلامت باد‌.

حسین عسکری - 6 فروردین 1400

- به نقل از کانال البرزپژوهی https://t.me/alborzology



نوشته شده در  شنبه 100/1/7ساعت  4:18 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

 


 

در نوروز 1398 به پیشنهاد آقای محمد رضا جعفری (مستندساز جوان) گشتی در محوطه باستانی ازبکی استان البرز زدیم تا آثار معماری آریایی های اولیه و شهر و دژ مادی را از نزدیک ببینیم. توضیحات بنده در این فیلم چهار دقیقه ای، برگرفته از نتایج کاوش های باستان شناختی جناب استاد دکتر یوسف مجیدزاده است. 

حسین عسکری - نوروز 1400

تماشای ویدئوی فوق در آپارات



نوشته شده در  چهارشنبه 100/1/4ساعت  2:40 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 


با همکاری معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خانه کتاب و ادبیات ایران، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز و موسسه فرهنگی هنری سپهر مهر و ماه، آیین فرهنگی عصر کتاب البرز در روز شنبه 16 اسفند 1399 ساعت 15در سالن گفت و گوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز برگزار می‌شود. توفیق نصیبم شده که در کنار نام مبارک آقایان دکتر مهراب رجبی و محمدعلی موظف رستمی، نام بنده هم آمده است.

 حسین عسکری

____________________________________________

 

آیین عصر کتاب البرز برگزار شد

در آیین عصر کتاب البرز از سه تن از نویسندگان، پژوهشگران و فرهیختگان عرصه کتاب و کتابخوانی استان البرز تجلیل و از کتاب تاریخ و گویش کرج رونمایی گردید. به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز، آیین عصر کتاب البرز ساعت 15 الی17 روز شنبه 16 اسفند 1399 با حضور ناصر مقدم مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز، مسئولین فرهنگی و جمعی از نویسندگان استان برگزار شد و طی آن از سهتن از نویسندگان، پژوهشگران و فرهیختگان عرصه کتاب و کتابخوانی استان البرز تجلیل شد و از کتاب تاریخ و گویش کرج رونمایی گردید. در مراسم عصر کتاب البرز که با رعایت پروتکل های بهداشتی در سالن جلسات گفتگوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز برگزار شد از دکتر مهراب رجبی رئیس بنیاد البرز شناسی و نویسنده کتاب هایی چون میرآب، البرزنامه، نوبت بغداد، سبز کشمیر و...، محمد علی موظف رستمی نویسنده کتابهایی چون طلایه داران محراب، تعالی فرهنگ مسجد و نماز، مسجد و زن، مکنت یافتگان (وظیفه مدیران و مسئولان نظام در اقامه نماز دستگاه های اجرایی) و... همچنین دکتر حسین عسکری نویسنده و پژوهشگر برجسته استان البرز و نویسنده کتاب هایی چون کهن دشت، بیداری دشت کهن، دشتی به وسعت تاریخ، روستای ایستا، کتابشناسی ساوجبلاغ و... تجلیل شد.

ناصر مقدم مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز در این مراسم ضمن تقدیر از سال ها زحمات و تلاش های این چهره های برجسته نویسندگی، پژوهش و کتاب و کتابخوانی البرز اظهار داشت: برگزاری این چنین برنامه هایی ضمن دلگرمی به فرهیختگان و نویسندگان و اهالی فرهنگ و هنر باعث ارائه الگوهای مناسب به جامعه و جوانان مشتاق در عرصه کتاب و کتابخوانی می گردد و در سال آینده برگزاری مستمر برنامه های عصر کتاب در اولویت های کاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار خواهد داشت. در مراسم عصر کتاب البرز زندگینامه نویسندگان مورد تجلیل از طریق نماآهنگ تولید شده به نمایش درآمد و سهتن از حضار رزومه کامل این فرهیختگان را قرائت کردند و در ادامه این برنامه فاخر از کتاب تاریخ و گویش کرج تالیف رضا آقازاده رونمایی شد و ایشان به بیان ویژگی ها و چگونگی تالیف مطالب کتاب پرداختند. در پایان مراسم عصر کتاب البرز دکتر مهراب رجبی نویسنده البرزی و مشاور استاندار و رئیس بنیاد البرز شناسی ضمن تقدیر از برگزار کنندگان مراسم عصر کتاب البرز، مطالبی پیرامون جایگاه فرهنگ و هنر و شعر و کتاب ایران در جهان و لزوم توجه به این مقوله جهت اصلاح امور جامعه و مقابله با آسیب های اجتماعی ارائه کردند. گفتنی است آیین عصر کتاب البرز به همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز با مشارکت معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خانه کتاب و ادبیات ایران و موسسه فرهنگی هنری سپهر مهر و ماه برگزار شد.

 خبر فوق در وب سایت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز



نوشته شده در  جمعه 99/12/15ساعت  11:11 صبح  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

 

پنج شنبه 14 اسفند 1399 / 14:42

دسته‌بندی: البرز

کد خبر: 99121410747

خبرنگار: 50022

خبرگزاری ایسنا / البرز: دکتر محمد مصدق (متولد 1261 - درگذشت 1345) نخست وزیر مخالف حکومت پهلوی است که سال‌های پرحادثه‌ای از عمرش را در روستای احمدآباد از توابع شهرستان نظرآباد استان البرز گذراند و در 14اسفند 1345در خانه و تبعیدگاهش به خاک سپرده شد. تصویری از آن روز تاریخی باقی نمانده یا تا کنون منتشر نشده است. آزاده اخلاقی (عکاس معاصر) در عکس منتشر شده‌ای، تلاش کرده براساس گزارش‌های تاریخی، صحنه خاک سپاری دکتر مصدق در روستای احمدآباد را بازسازی کند. در این عکس، روحانی سیدی حضور دارد که کمتر درباره او سخن گفته شده است. دکتر حسین عسکری نویسنده و البرزپژوه در یادداشتی برای ایسنا، نوشت:

آیت الله سید رضا موسوی فرید مشهور به آیت الله سید رضا زنجانی (متولد 1282 - درگذشت 1362) از روحانیون مخالف حکومت پهلوی و طرفدار نهضت ملی ایران بود. او پس از کودتای 28مرداد 1332چهار بار بازداشت و زندانی شد و مدتی هم در تبعید بود. آیت‌الله زنجانی با مصدق - که در احمدآباد تبعید بود - در ارتباط بود و گهگاه برای او خوراکی و تنقلات می فرستاد. پس از درگذشت مصدق، آیت الله زنجانی بر پیکر او نماز خواند و به کمک دکتر یدالله سحابی و جمعی از اهالی احمدآباد او را به خاک سپرد. آیت الله زنجانی در این باره می گوید: «به من اطلاع دادند که حال دکتر مصدق وخیم است، قصد کردم که از آن مرحوم عیادت کنم. البته گمان نمی کردم که این آخرین دیدار باشد. گفتند اجازه نمی دهند. گفتم اشکالی ندارد می رویم اگر اجازه ندادند برمی‌گردیم. با عجله به بیمارستان رفتیم. آن مرحوم در حالتی نبود که با من حرف بزند یا کسی را بشناسد. پزشکان امیدی نداشتند و به ناچار صحبت از کفن و دفن و مدفن او به میان آمد. من پیشنهاد کردم، اگر اتفاقی افتاد، جنازه را در بیمارستان غسل بدهیم و بی سر و صدا، شبانه در سر قبر آقا که مقبره امام جمعه اسبق تهران است، به خاک بسپاریم. این پیشنهاد دو علت داشت: یکی آنکه مرحوم مصدق با خاندان امامی خویشاوند بود و از جهت دفن، اشکالی پیش نمی‌آمد. دیگر اینکه سر قبر آقا وسط شهر بود و من می‌خواستم قبر دکتر مصدق در میان مردم باشد. بعد دکتر غلامحسین مصدق وصیت نامه را آورد و خواندیم، معلوم شد طبق وصیت، باید جنازه آن مرحوم در ابن بابویه در مزار شهدای سی تیر به خاک سپرده شود. البته اطلاع دارید که اجازه ندادند و رژیم شاه، حتی از مرده هم وحشت داشتند! بدین ترتیب در همان احمدآباد که تبعیدگاه او بود جنازه به خاک سپرده شد. در مراسم تشییع جنازه و مراسم خاکسپاری حدود چهل پنجاه نفر بودند که بیشتر آنها خویشان و منسوبان آن مرحوم بودند از جمله دکتر [هدایت الله] متین دفتری. عده ای هم از دوستان و یاران و همرزمان دکتر مصدق حضور داشتند. مثلاً تا آنجا که به خاطر دارم مرحوم [سید باقر] کاظمی، مهندس [کاظم] حسیبی و دکتر [یدالله] سحابی بودند و همین دکتر سحابی دست ها را بالا زده بود و خاک می ریخت. مهندس [مهدی] بازرگان در آن تاریخ زندانی و گرفتار بودند

مجموعه نامه نگاری‌هایی بین آیت الله زنجانی و مصدق وجود دارد که تعدادی از آنها را حسین شاه حسینی به دست مصدق رسانده است. او در این باره می گوید: «نامه های [آیت الله] زنجانی به وسیله خود من به دست مصدق می رسید. در پیام تسلیتی که مرحوم آیت الله حاج سید رضا زنجانی پس از شهید شدن دکتر [سید حسین] فاطمی برای دکتر مصدق فرستادند... این نامه را به من دادند تا خدمت آقای دکتر مصدق ببرم. من به عنوان شخصی که جزو زارعین... دهات اطراف احمدآباد وانمود می‌شد، به آنجا رفتم و این نامه را به شادروان دکتر مصدق رساندم. طبق قرار قبلی که مرحوم حاج سید رضا زنجانی با شادروان مهندس احمد مصدق [فرزند دکتر مصدق] می گذاشت، من نامه را در باغ انگوری که در جنوب قلعه احمدآباد بود و دکتر مصدق برای قدم زدن به آنجا تشریف می آورند به ایشان می دادم. تا فردا صبح در دِه بعدی ساکن بودم و مجدداً می آمدم و پاسخ را می گرفتم.»

یادداشت فوق در وب سایت خبرگزاری ایسنا


 

آیت الله سید رضا موسوی فرید مشهور به آیت الله سید رضا زنجانی



نوشته شده در  پنج شنبه 99/12/14ساعت  5:22 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

 

 

 

پنج شنبه 14 اسفند 1399 / 10:37

دسته‌بندی: البرز  

کد خبر: 99121410505

خبرنگار: 50022

 

روحانی مبارز در البرز و بنیانگذار مرکز شیعیان سوئیس درگذشت

خبرگزاری ایسنا / البرز حجت الاسلام والمسلمین سید مقتدا حسینی از روحانیون انقلابی استان البرز و بنیانگذار مرکز اسلامی امام علی (ع) شهر لوگانو از توابع ایالت تیچینو در کشور اروپایی سوئیس، سحرگاه چهارشنبه 13 اسفند 1399 بر اثر عارضه قلبی در سن 71 سالگی درگذشت.  حسین عسکری نویسنده و البرزپژوه در یادداشتی برای ایسنا، نوشت: «مرحوم حسینی در سال 1328 در روستای قِروه از توابع شهرستان ابهر زاده شد. پس از گذراندن تحصیلات اولیه، در سال 1344راهی حوزه علمیه قزوین شد و چهار سال بعد به تهران رفت و در مدرسه های علمیه چهل ستون و عالی سپهسالار از درس استاد حسینعلی راشد، آیت الله سید محمدکاظم عصار تهرانی، آیت الله شیخ محمدعلی لواسانی، آیت الله شیخ عبدالحسین ابن الدین قمی، آیت الله سید ابوالحسن ملکی زنجانی و استاد حکمت آل آقا بهره مند گردید و موفق به دریافت کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی شد. نمایندگی از آیت الله سید محمدهادی میلانی، آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی در امور حسبیه و نقل حدیث، امام جماعت مسجد صاحب الزمان در محله جِی، تأسیس کتابخانه و انجمن اسلامی جوانان غرب تهران، تدریس در برخی مدارس ابتدایی و دبیرستان از فعالیت های او در سال های پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در شهر تهران بود.

حضور در تحصن روحانیون انقلابی علیه حکومت پهلوی در دانشگاه تهران در  8 بهمن 1357، ارسال تلگرام به همراه 29 روحانی دیگر به والری ژیسکاردِستَن رییس جمهوری وقت فرانسه درباره اهمیت حضور امام خمینی در آن کشور، ارتباط با روحانیون مخالف حکومت پهلوی همانند آیت الله شیخ حسین لنکرانی، آیت الله سید رضا زنجانی، آیت الله شهید حسین غفاری و آیت الله شیخ قاسم اسلامی، تأسیس کمیته انقلاب اسلامی در گوهردشت کرج، مشارکت در برگزاری آیین چهلم شهدای یزد در سال 1357 در مسجد اعظم کرج، فعالیت های مذهبی و سیاسی در منطقه ساوجبلاغ، دستگیری از سوی فرمانداری نظامی در آستانه پیروزی انقلاب از جمله تکاپوهای انقلابی او به شمار می رود. حجت الاسلام والمسلمین حسینی که در فعالیت های مذهبی و فرهنگی اش از اندیشه ها و منش امام موسی صدر متأثر بود درباره آشنایی اش با رهبر شیعیان لبنان گفته است: «اولین دیدار و آشنایی ام با امام موسی صدر در اوایل دهه پنجاه شمسی در مسجد، کتابخانه و مدرسه چهل ستون تهران بود. مؤسس آن مدرسه آیت الله حاج حسن آقا سعید تهرانی است. این آشنایی باعث شد که از سال 1354 تا یک ماه پیش از مفقود شدن ایشان، به لبنان رفت و آمد داشته باشم. تعقیب اندیشه و افکار ایشان، انگیزه ای شد که بنده فعالیت مذهبی خود در اروپا را پایه گذاری کنم.» هم اکنون دکتر سید علی حسینی فرزند مرحوم سید مقتدا حسینی، مدیریت مرکز اسلامی امام علی (ع) شهر لوگانو از توابع ایالت تیچینو سوئیس را عهده دار است.»

 یادداشت فوق در وب سایت خبرگزاری ایسنا


___________________________

 

اطلاعیه ای به مناسبت چهلمین روز درگذشت شادروان حجت الاسلام والمسلمین حاج سید مقتدا حسینی 

بسمه تعالی 

اذا مات العالم الفقیه ثَلم فی الاسلام ثُلمه لایسدّها شئ 

جمعیت شیعیان سوئیس روحانی دانشمند، مردم دار؛ گشاده روی و به حق یک معلم اخلاق و مربی پارسایی و درستی خود را از دست دادند.  چهل روز از رحلت جانگدار و حزن انگیز، حضرت حجت الاسلام و المسلمین حاج سید مقتدا حسینی می گذرد. او عمری را در ترویج فرهنگ و معارف اسلامی و خدمت به پیروان اهل بیت علیهم السلام در داخل و خارج از کشور سپری کرد و در راه پرفراز و نشیب نشر معارف جانبخش اهل بیت (علیهم السلام) در خارج از کشور دمی از پای ننشست. عاش سعیداً و مات سعیدا. خدمات بی نظیر ایشان در عرصه بین الملل از یاد هیچ مؤمن حق‌گزاری نمی‌رود. اینک در اربعین درگذشت آن عالم ربانی قرار داریم، اما بخاطر شرایط سخت و همه‌گیر شدن شیوع ویروس کرونا در کشور و برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی بیت مرحوم حاج آقا سید مقتدا حسینی اعلام نمودند؛ که متاسفانه فعلا امکان برگزاری مراسم نیست؛ هزینه‌های این مراسم خرج امور خیریه خواهد شد تا بلکه این سفره احسان و عمل خیر باعث شادی روح فقید ایشان شود. بیت مرحوم بار دیگر از همه علاقه مندان و عالمان دینی؛ بستگان؛ دوستان و آشنایان؛ که در این غم بزرگ کنارشان بودند و با آنها ابراز همدردی کردند و تسکین قلب‌شان بودند، بی‌نهایت سپاسگزاری نموده و برای همه آرزوی سلامتی کردند.

- مرکز امام علی (ع) سوئیس

- فدراسیون جمعیت شیعیان سوئیس

- دفتر دفاع از حقوق پیروان اهل بیت سوئیس

- تولیت کتابخانه آیت الحق آقا سید میرابوالفضل حسینی

 23 فروردین 1400



نوشته شده در  پنج شنبه 99/12/14ساعت  12:19 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

 

 

 

برای دانلود چهار کتاب فوق اینجا را کلیلک کنید...

نوشته شده در  دوشنبه 98/7/8ساعت  9:11 صبح  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

https://t.me/alborzology

در کانال «البرز پژوهی»، آخرین یافته ها و پژوهش های مربوط به فرهنگ و تاریخ استان البرز و نوشته های البرز پژوهان به ویژه حسین عسکری منتشر می شود. 

 

___________________________

 

 

    راه اندازی صفحه البرزپژوهی حسین عسکری در اینستاگرام

28 اردیبهشت 1399

 نشانی صفحه:

https://www.instagram.com/hosein_askari53/

نام کاربری:

hosein_askari53 

___________________________

 

ویدئوهای حسین عسکری در آپارات:

https://www.aparat.com/hosein_askari53 


نوشته شده در  سه شنبه 98/3/14ساعت  6:52 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

ساوجبلاغ در زبان ترکی یعنی سرزمین جشمه های سرد

 

وبلاگ «ساوجبلاغ پژوهی»

تاریخ راه اندازی: 20 آبان 1386

حروف نگار و صفحه آرا: محبوبه اکبری

وبلاگ «ساوجبلاغ پژوهی» در تاریخ  25 دی 1389 در «ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی» وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده و طبق قوانین، همه حقوق آن متعلق به «حسین عسکری» بوده و نقل مطلب با ذکر منبع بلامانع است.

askari128@yahoo.com

متولد اول فروردین 1353 در شهر نظرآباد کرج / دکتری مدیریت راهبردی دانش / نویسنده هفت عنوان کتاب: کتابشناسی ساوجبلاغ، نقد دل، بیداری دشت کهن، علمای مجاهد استان البرز، دشتی به وسعت تاریخ، کهن دشت و روستای ایستا / مدرس دانشگاه / عضو هیئت موسس موسسه رخسار قرآن و موسسه فرهنگی و هنری شمیم جوان البرز / نویسنده حدود صد مدخل در دایره المعارف تشیع و مولف تعدادی مقاله که در نشریه های فرهنگی انتشار یافته است.


نوشته شده در  یکشنبه 86/8/20ساعت  4:8 عصر  توسط حسین عسکری 
  نظرات دیگران()

   1   2   3   4   5   >>   >

فهرست مطالب وبلاگ ساوجبلاغ پژوهی
ویرانی میراث اشکانی و ساسانی در کهن دشت البرز
چهار مطلب البرزپژوهانه از حسین عسکری
زرتشت پژوه نامدار البرزی و دغدغه هویت ایرانی
آثار آریایی و مادی در استان البرز
آیین عصر کتاب البرز برگزار می شود
بازسازی مراسم خاکسپاری مصدق در احمدآباد
درگذشت بنیانگذار البرزی مرکز شیعیان سوئیس
دانلود چهار کتاب از حسین عسکری
راه اندازی کانال البرز پژوهی + صفحه اینستاگرام حسین عسکری
شناسنامه وبلاگ ساوجبلاغ پژوهی
[عناوین آرشیوشده]
 
<